การเดินทางของความคิด ตอน Starbuck Major
เล่าเรื่องประกอบภาพ ตอน ไกด์ทัวกรุงเทพ
ฝึกตบะ นอกสถานที่ ภาคหัวหิน ตอนจบ
ฝึกตบะ นอกสถานที่ ภาคหัวหิน ตอนที่ 2
ฝึกตบะ นอกสถานที่ ภาคหัวหิน
โอม จงเงย
บทสรุปทางธรรม
ทางธรรมปฐมบท
ชีวิต
กับสาว
เอาฟรายไปลอย
เดิน เดิน และเดิน
พัทยาทริป
ความฝัน การเดินทาง
ความกลัว
แก่เด็กๆ
วัดเมืองกาญจน์
เหตุเกิด ณ สระว่ายน้ำ
Back to the Future
บ้าน
อะไรเกิดขึ้นแล้วก็ดีทั้งนั้น
ความรักที่ไม่มีดอกจัน
จากใจ Dr LOVE
หนึ่งสิ่งที่มองต่าง
I wanna know
ตลาด
นิทาน ฉันสาบาน
ค่าน้ำ
กระดาษปึกเดียวนำไปสู่การสูญแบงค์พันอีกหนึ่งปึก
ตะลุยเที่ยวในหนึ่งวัน
เสาร์ที่มีจุดดำ
มิตรภาพที่ดีดี
ดราม่าที่สอนใจ
พิษ DDT
ฝึกจิตนอกสถานที่
วันจันทร์ที่เกือบจะหน่วงๆ
เรื่อยๆ มาไม่เรียง
Tips from Christmas carol & Lab party
ความขยัน และ ความทุ่มเท
OiLy
Mody
คุณตูน
คุณต้อม






 





ฟังเผิน มองตื้นๆ คำว่า "บ้าน"


ซึ่ง แต่ละคนจะนึกถึงแตกต่างกันออกไป

ตามแต่ สถานที่ที่แต่ละคนเติบโตมา


บ้าง บ้างคน ก็เป็นบ้าน ที่มีหลังคาเป็นจั่ว

บ้าง บางคน ก็เป็นตึกแถว

บ้าง บางคน ก็โตมาในหอพัก ในคอนโด


ก็แตกต่างกัน ตามเหตุ และปัจจัย



แต่หากมองให้ลึกลงไป คำว่า "บ้าน"


มันคงมีความหมาย และ องค์ประกอบที่มากกว่า

จะมีนิยาม เป็นเพียงสถานที่ใดสถานที่นึง


หากพูดนิยามในเชิงของคำว่า"บ้าน"

แต่ละคนก็คงมี ความรู้สึก และทัศนคติ ที่แตกต่างกันออกไป

ตามแต่ครอบครัว ที่ต่างเติบโตกันมา


คำว่า"บ้าน" มันคงไม่ได้หมายความแต่เพียง

อาคาร หรือ สถาปัตยกรรม หรือ พื้นที่ใด พื้นที่หนึ่ง


แต่คำว่า"บ้าน" มันรวมเอาความรู้สึก ของคน

มันรวมเรื่องราวที่เกิดขึ้นไปแล้ว และเรื่องราวที่กำลังจะเกิด

จากรุ่น สู่รุ่น มรดกทางเรื่องราวที่ถ่ายทอดกันเป็นทอดๆ




และ "บ้าน" ของผม ในตอนนี้ก็กำลังอยู่ในช่วง

"ปรับปรุง" และ"ต่อเติม"



หลังจาก ที่มีคนคนนึงจากไปแล้วก็ไม่กลับมาอีก

จึงทำให้"บ้าน" หลังนี้ ต้องปิด "ปรับปรุง" และ"ต่อเติม"


หากนับๆ ดู จากวันนั้น จนถึง วันพรุ่งนี้

ก็8ปี แล้ว ที่เค้าจากบ้านหลังนี้ไป


ซึ่งก็เป็นสัจธรรมของโลกใบนี้ ที่ไม่ว่าสิ่งใดก็ย่อมต้องพบ

กับคำว่า"การเปลี่ยนแปลง"


มี"พบ"ก็ต้องมี"จาก"


ในวันที่"บ้าน" หลังนี้ ยังคงอยู่ในระหว่าง

“ ปรับปรุง" และ"ต่อเติม"

เรายังคงเก็บเรื่องราวดีดี ในวันวาน ของ "บ้าน" หลังนี้

เอาไว้


และในวันนี้ เราก็กำลังอยู่ในช่วง "ออกแบบ" ว่าเรา

จะต่อเติม"บ้าน" หลังนี้ยังไง โดยที่เรายังคง

"ข้อดี" ของบ้านหลังเก่า เอาไว้




อ่ะ เราไม่ควรจบแบบนี้ มันไม่ใช่สไตล์เรา


ไหนๆ พรุ่งนี้ก็เป็นวันครบรอบการจากไปของพ่อ

ปีนี้ ก็ 8ปีแล้ว เรามาบันทึกเรื่องราวความน่ารักๆ

ของผู้ชายคนนี้ กันดีกว่า




พ่ออายุ ห่างกับเราประมาณ อืมมม47ปี

ลองคิดดู ผู้ชายอายุมากๆ กับเด็กๆ คนนึง

มันจะอลม่านแค่ไหน อิอิ

เวลาตอนเป็นเสียงพ่อ ขอให้นึกถึงเสียงผู้ชายใจดีคนนึง

เสียงเย็นๆ ที่พูดช้าๆ และเสียงหัวเราะปนมาตลอดเวลา


............................................


อายุ ไม่เกินสิบขวบ


สิ่งที่ทำเป็นประจำคือ จะวิ่งไปในครัว ตอนเย็นๆ

เวลาที่พ่อแม่กำลังทำกับข้าวอยู่


“ สวัสดีครับ ผมนาย.......เศรษฐี ที่รวยที่สุดในเมืองไทย

มาแล้วครับ วันนี้มีอะไรกินบ้าง "


แม่ก็จะโวยวาย


“ ฮู้ ชอบพูดอะไร ไร้สาระ เพ้อเจ้อ"


ส่วนพ่อก็จะ หัวเราะ ฮ่าๆ เป็นอย่างนี้เกือบทุกวัน


......................................


อายุไม่เกิน สิบขวบ

ย่าเสีย


“ พ่อ พ่อเสียใจมั้ย ที่ย่าตาย "


“ เสียใจ แต่ก็ทำใจไว้นานแล้ว "


“ทำไมพ่อร้องไห้ พี่ๆ พ่อเสียใจเหรอ แล้วแชมป์ควรจะ

ต้องเสียใจด้วยรึเปล่า"


.............................


อายุ สิบเอ็ด

กลับมาจากโรงเรียน ตอนนั้นประมาณ ม.1


“ พ่อ แชมป์ไม่อยากเรียนแล้ว เรียนไปก็ไม่เห็นได้ใช้ประโยชน์

อะไรขึ้นมาเลย จบมอสาม ไปเรียนสายวิชาชีพต่อได้มั้ย"


“ ก็ตามใจ แล้วอยากเรียนอะไรหล่ะ "


“อยากเรียนสถาปัตย์ ไม่ชอบวาดรูป แต่อยากมีระบบความคิด

จะได้เอาไปหาเงินเยอะๆ"


“ ก็ตามใจ"


....................................................


อายุประมาณ สิบสาม


“ พ่อ แชมป์ อยากสวดมนต์ พ่อช่วยสอนให้หน่อย"


“ เอ่า ตรงนี้ สวดบทนี้ บทนี้นะ "


ทุกวันนี้ หนังสือสวดมนต์ ที่มีลายมือพ่อ และรอยดินสอ

ที่พ่อติ้ก ไว้ให้ ยังอยู่ เห็นทีไร น้ำตาไหลทุกเที่ยวไป

จุดเริ่มต้น ของการสวดมนต์ คือ อยากอธิษฐาน

ต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ขอให้งานของพ่อ ที่พ่อทำอยู่

สำเร็จ ในเร็ววันนี้ (เพราะพ่อได้ ก็เป็นของเรา ฮ่าๆ )



............................................................


อายุ ไม่ถึงสิบขวบ

วันฝนตก ลมแรงวันนึง

ผมนั่งในห้อง ที่พ่อชอบเล่นไพ่ติดกับห้องรับแขก

ลมก็พัด ประตูห้องรับแขก ตรงระเบียงเปิดออก


“ แชมป์ เดินไปปิดประตูให้พ่อหน่อย"


ลมก็แรง พายุกำลังมา ตอนกำลังเดินจะถึงประตูอยู่แล้ว


“ แชมป์ สงสัยหลวงปู่ เป็นคนเปิดประตู"


“จ้าาาาาาาากกกกก พ่ออออออ กลัวววว "


ร้องลั่นบ้าน วิ่ง หางจุกตูด มาหาพ่อทันที ฮ่า


.............................................


อายุ ยี่สิบสอง


“ พ่อ เดี๋ยววันนี้แชมป์ เอารถวิบากไปเรียนดนตรีนะ"


“ จะเอาไปทำไม ทำไมไม่เอารถคันอื่นไป คันนั้นน้ำมันมันรั่วไม่ใช่เหรอ"


“ เอาน่า พ่อ เปลี่ยนบรรยากาศ เนี่ย แต่งตัวสไตล์นี้มาแล้ว

จะให้ไปขี่คันอื่น มันก็ไม่เข้า เมื่องานเติมมาละด้วยน้ำมันน่ะ

ไปกลับได้อยู่"


“ แล้วอากาศร้่อนจะแย่ ใส่เสื้อหนาๆ แบบนั้นไม่ร้อนเหรอน่ะ

ไหนจะ แซก อีก "


“ เอาน่าพ่อ สบายๆ ขอให้หล่อเป้นใช้ได้ ร้อนหน่อยก็ยอม ไปละ "


แว้นนนนน


ผ่านไปยี่สิบนาที กลางสี่แยก สี่แยกนึง


“ พ่อ รถดับ !!!สงสัยน้ำมัน หมด โคตรร้อนเลยพ่อ ช่วยด้วย"


“ ...พ่อบอกแล้ว... “


.................................................


อายุประมาณ สิบเจ็ด


“ พ่อ อยากทำสวนหน้าห้องทำงาน อ่ะพ่อ ต้องทำรั้วไม้

ด้วยนะ เดี๋ยวแชมป์ช่วยทำ พ่อช่วยหาไม้ได้มั้ย "


หนึ่งชั่วโมง ผ่านไป ผมกำลังอยู่ในห้องทำงาน


“ เอ้ เสียงอะไร ดัง โป้กๆ ปั้กๆ อ่าว พ่อ ซื้อไม้มาละเหรอ

ไวจัง เย้ ดีใจ "


ลงไปดู


“ อ่าว พ่อ ไหงเป็นไม้กลมๆ แบบนี้อ่ะ"


“ อ่าว ไม่ใช่แบบนี้เหรอ พ่อก็นึกว่า อยากได้เหมือนรั้วแบบเท๊กซัส"


“ ไม่เอา ไม่เอา ต้องเป็นไม้สี่เหลี่ยม ไสเรียบๆ เข้าบาก

คลาสสิคๆ หน่อย ดิพ่อ จะได้เขียนวันนที่ เอาไว้ด้วย

เดี๋ยวแชมป์ ไสเองก็ได้ ขอแค่มีไม้ก็พอ"


“ อ่ะ ได้ๆ "


“ พ่อ มือแดง ทำไมไสไม้ ยากจัง เจ็บมือด้วย แต่ไม่เป้นไร

เดี๋ยวค่อยทำต่อ พักก่อน "


สุดท้าย พ่อทำให้เสร็จเรียบร้อย ^^


...........................................................

อายุไม่เกิน สิบห้า


“ แชมป์ พ่อไปทำงาน มา อ่ะ นี่ ว่าวจากพัทยา

เห็นมั้ย เท่ห์กว่าของชาวบ้าน มีปีกกางออกได้ด้วย "


“ เย้ เดี๋ยวไปลองดูก่อน "


ซักพักกลับมาบ้าน


“ พ่อ ว่าว ตกลงไปในป่าไมยราพ ทำไงดี ด้ายก็ขาด "


“ ทำไรไมไ่ด้แล้ว มันเกี่ยวว่าวขาด ไปแล้วหล่ะ"


“ พ่อ อยากได้อันใหม่ แชมป์ชอบ ทำไงดี "


“ จะได้ไงหล่ะ ซื้อที่พัทยานู่น แน่ะ เอาไว้ไปใหม่ ละกัน "


ฮืออออออ


...........................................


พอเริ่มโต เริ่มขังตัวเองในห้องทำงาน เล่นคอม อ่านหนังสือ

พอเบื่อๆ ก็เดินออกมาคุยกับพ่อ พ่อมักจะนั่งเล่นไพ่คนเดียว

เป็นประจำ


“ พ่อแชมป์ มีความฝัน ....... “


เป็นประจำ ที่เราจะเปิดประตู ออกมาเล่าเรื่องนั้น เรื่องนี้

ให้พ่อ ฟัง พ่อก็นั่งฟัง แล้วก็หัวเราะแบบใจดี

พอเล่าเสร็จ เราก็จะกลับเขาห้องทำงานต่อ


........................................................


พอเริ่มโต อายุ 17-18เริ่มไปเที่ยวหาเพื่อนขางนอกบ้าง

เริ่มทำงานกลุ่มบ้าง แฟนยังไม่มี ไม่รู้จักคำว่า แฟนคืออะไร


ตีสอง


“ อ่าว พ่อ ทำไมยังไม่นอน พ่อรอแชมป์ เหรอ "


“ ป่าวว พ่อนั่งดูทีวี ไม่ได้รอ "


“ พ่อห้ามรอนะ ถ้าพ่อรอ แชมป์จะกังวล "


และพ่อก็ไม่รอ แต่จะแกล้งนอนเล่นที่ตรงโซฟา แกล้งหลับ

พอเรากลับมา ถึงค่อยไปนอนบนห้อง


...........................................................


อายุ ยี่สิบสาม


“ แชมป์ ทำไมไม่เอารถยนต์ไป ทั้งแซก ทั้งอุปกรณ์เยอะแยะไปหมด

กลับบ้านก็ค่ำ อีก "


“ ไม่ได้ ไม่ได้ พ่อ สไตล์มันไม่ได้ ไม่เท่ห์ นี่แหละ สะพายแซก

ขี่ชอบเปอร์ วันนี้งานคณะด้วย เล่นดนตรีเสดจะได้หล่อๆหน่อย"


ตีสองกว่า


“ คุณพ่อครับ แชมป์ โดนรถชน ตอนนี้ อยู่โรงพยาบาล..”



สามวันผ่านไป


“พ่อแชมป์เป็นอะไร ทำไมแชมป์มองไม่ค่อยเห็น แล้วที่นี่ที่ไหน

แล้วรถ แชมป์หล่ะพ่อ รถอยู่ไหน "


ทุกคนเล่า ว่า ทุกครั้ง ที่ฟื้น ต้องถามเรื่องรถก่อนเป็นอันดับแรก


“ พ่อ ใครทำอะไรแชมป์ ทำไม เค้าต้องทำแชมป์ด้วย "


“ พ่อ แชมป์กลัว พ่ออย่าปล่อยมือนะ"


พ่อต้องจับมือ ตลอดเวลาจนกว่าจะหลับไป ตลอดระยะเวลา

ที่อยู่โรงพยาบาลสองสามอาทิตย์



...............................

กลับมาพักฟื้นที่บ้าน


“ พ่อ อยากกินน้ำปั่น ปากมีแต่รสยาขม ๆ "


“ ร่างกายยังไม่ดีเลย อย่าเพิ่งกินอะไรเย็นๆ เลยมั้ย "


“ ไม่เอา ไม่เอา ไม่ไหวแล้วพ่อ "


“ เอ่า ได้ แต่จิบๆ พอนะ "


กินแบบไม่พอดี กินแล้วกินอีกสองแก้ว สามแก้ว

อ้วกแตก เต็มพื้นไปหมด พ่อได้มานั่งเช็ด พื้น

แต่พ่อก็ไม่เคยบ่น แม้แต่ครั้งเดียว


วันที่เราเกือบตาย พ่อยกมือไหว้พระธาตุดอยสุเทพ

ขอบนว่า ถ้าเรารอด จะพาเราเดินขึ้นดอยสุเทพ


วันที่เราใส่เฝือก พ่อ คอยประคองเดิน เป็นสองคนสามขา

อาบน้ำ สระผม ป้อนข้าว ตัดเล็บ


แต่อีกเพียง ไม่ถึงหนึ่งปี ให้หลัง พ่อกลับจากไป

แบบไม่มีวันกลับ จากคนที่เคยประคองเรา

ในวันที่เราล้มลง


และในวันนี้ เราต้องคอยประคองพ่อเดิน...




จริงๆ อยากเขียนแบบติดตลก แต่ก็ไม่รู้

ทำไมเป็นแบบนี้ อยากให้ความรู้สึกในวันนี้

เป็นความรู้สึก สีขาว สีสันที่น่าประทับใจ

รึอาจจะเป็นเพราะบ้านใหม่ ยังไม่แล้วเสร็จ

ก็เป็นได้ เรื่องราวต่างๆ เลย ยังไม่อาจวาง

อย่างที่ใจต้องการได้: )


FAMILY = Father And Mother I Love You







บ้านบ้าน
Music Playlist at MixPod.com

     Share

<< อะไรเกิดขึ้นแล้วก็ดีทั้งนั้นBack to the Future >>

Posted on Sat 10 Nov 2012 17:00
เศร้าอ่ะ อ่านแล้วน้ำตาจะไหล
OiLy   
Mon 12 Nov 2012 14:28 [5]

ฮ่าๆๆ ^ ^
Tuck   
Sun 11 Nov 2012 0:59 [4]

สำหรับเรา ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปี ไม่ว่าจะโตขึ้นแค่ไหน ลึกๆ เราก็ยังเป็นเด็กน้อยที่โหยหากอดอุ่นๆเหมือนเดิม

pinkomlette   
Sun 11 Nov 2012 0:42 [3]

คุณตั้ก ลองปรับวิธีการดูครับ ให้เค้าเข้าใจในสิ่งที่เราต้องการ พ่อแม่เค้ายินดีปรับเพื่อเราอยู่แล้ว เพียงแต่สื่อให้ตรงใจเค้าเท่านั้นแหละครับ จะว่าง่ายก็ไม่ง่ายยากก็ไม่ยาก ทีปรับกับแฟนยังพยายามได้ กับพ่อกับแม่ ลองดูซักนิดจะเปนไรไป ^^
Mysterryboy   
Sat 10 Nov 2012 22:10 [2]

อ่านบทความนี้แล้วน้ำตาซึมเลย
และทำให้แอบรู้สึกกลัวอยู่เล็กน้อยว่า..
ถ้าวันนึงเราเสียพ่อไป เราคงรู้สึกผิดกับบางเรื่องที่เราชอบทำให้พ่อเสียใจ โดยไม่ตั้งใจ เช่นชอบซื้อกับข้าวเข้ามากิน ทั้งๆพ่อทำกับข้าวเตรียมไว้ให้แล้ว T_T

ชอบว่าพ่อว่าขับรถไม่นิ่ม...ทั้งๆที่เค้าขับรถส่งเราไปโรงเรียน จนทุกวันนี้ก็ยังขับรถไปส่งที่ทำงาน T_T
Tuck   
Sat 10 Nov 2012 20:59 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh