Change Talk
เล่าศิลปะ
เรื่องเล่าแบบติดๆ ต่อๆ
คิดในส่วนดี
สัปดาห์ที่เยอะแยะ
การ และ งาน
อาทิตย์หลังวาเลนไทน์
วาเลนไทน์อันร้อนแรง
คืนก่อนวาเลนไทน์
ก่อนวาเลนไทน์
เก็บตกเชียงใหม่
ชายเที่ยวไทย ตอนครบรสเมืองเชียงใหม่ วัดสุดท้ายเน้อเจ้า
ชายเที่ยวไทย ตอนครบรสเมืองเชียงใหม่ วันที่สามเน้อเจ้า
ออกเดินทาง
ทัวน์ทั้งไหว้ ทั้งชิม อิ่มไปกับนายแชมป์ ตอน ไต่ฮงกงแห่งมูลนิธิปอ ตอนจบ
ทัวน์ทั้งไหว้ ทั้งชิม อิ่มไปกับนายแชมป์ ตอน ไต่ฮกกงแห่งมูลนิธิปอ
จุดกำเนิด
ปีจอ
ผู้ใหญ่ที่แท้จริง
นิทาน ผีเสื้อปีกขาด
ตกเป็นจำเลยในข้อหา " มีความสุขมากเกินไป "
ทัวว์ชิมแหลก ถึงจะแน่นก็ยังไม่เลิก !! ตอนตะลุยศาลเจ้าพ่อเสือ
ออกกำลังกายไปกับนายแชมป์ ตอนจบ
ออกกำลังกายไปกับนายแชมป์
" ออร์เดิฟ ก่อนจะถึงตอนออกกำลังกายไปกับนายแชมป์ "
ทัวน์แบบอาร์ตๆ ไปกับนายแชมป์ ตอนข้าวตะลุยข้าวสารแบบไม่เมา
วันวานยังหวานอยู่
เมื่อหนึ่งหนุ่มปะทะสองสาว ตอนจบ
วันที่ความฝันทำร้ายเรา
เมื่อหนึ่งหนุ่มปะทะสองสาว ตอนที่ 2
เมื่อหนึ่งหนุ่มปะทะสองสาว
ควันหลงหลังปีใหม่
คืนข้ามปี แบบ White memory
แด่มิตรภาพ
เปิ้ด สะ ก้าด อีกแล้วเด้อ
เปิ้ด สะ ก้าด
ซานต้า
โลกนี้ถ้ามันไม่มีคำว่า " บ้าน " มันจะเป็นยังไงกันนะ
การเดินทางของความคิด ตอน Starbuck Major
OiLy
Mody
คุณตูน
คุณต้อม






 


...เรื่องราวในวันนี้ เต็มไปด้วย ฟีลลิ่งงง ล้วนๆ

ต้องรีบมาเขียนก่อนที่ฟีลนี้จะจางหายไป...



นิทาน ผีเสื้อปีกขาด

จริงรึเปล่า??


จริงๆ ในเชิงมีนนิ่ง ผม ว่ามันสามารถตีความได้หลากหลายเรื่อง...เพียงแต่เรานำเปลือกที่เป็นเรื่องของ

ความรักมาหุ้มมันเอาไว้ อีกทีนึงก็เท่านั้นเอง ...



วันนี้ผมขอนำเพลงสามเพลง มาเรียบเรียงเป็นเรื่องสั้นๆ แบบแอพสแตค ซักนิดนึง เพราะสิ่งที่อยากถ่ายทอด

เป็นอารมณ์ที่อยู่ข้างใน หาใช่เรื่องราว


ตัวละครจะเป็นชายก็ได้ หญิงก็ดี ตามแต่คนที่กำลังอ่านอยู่จะกำหนดให้ตัวละครในบทบาทนี้เป็น

.

..ในสวนดอกไม้ ตอนสายๆ ของวันวันนึง

มีคนคนนึงยืนอยู่ และ

ในห้วงความคิดของเค้ากำลัง วนเวียนกับ

บทเพลง...เพลงนี้


...เพราะ...เพราะ..เพราะ...ว่าใจกลัว...

 


กลัวว่าเธอจะทิ้งกัน....



...จากไป...



...ลืมคนที่เคยบอกรักกัน...



...
ลืมทุกๆอย่าง...



...มันอ่อนล้าและสับสน...



บางครั้ง...บางคราว...

เราก็คงจะเคยตกอยู่ในอารมณ์นี้


อาจจะต่างกันที่เนื้อหา..ต่างกันที่เรื่องราวที่เกิดขึ้น


แต่อารมณ์ที่แฝงอยู่ข้างใน นั้นไม่ต่างกัน

อารมณ์ที่ต้องการจะทำอะไรซักอย่าง


แต่


มันก็ติดด้วยอารมณ์...

...บางอารมณ์ ที่มาดึง

ไม่ให้เรานั้น...ทำตามที่ใจเราต้องการ

จะเพราะด้วย..ประสบการณ์..ความคิด..ความรู้สึก

หรือ อะไรก็ตามแต่..แต่สิ่งที่เกิดข้นแล้วมันก็คือ

อารมณ์..อารมณ์นี้...


...เพราะ...เพราะ..เพราะ......ว่า....ใจกลัว...








...แต่แล้ว...สายตาของเค้าก็มองไปเห็น...


...ผีเสื้อตัวหนึ่งไม่สวยงามเท่าไหร่
บางส่วนของปีกก็ขาดหายไป..


...แต่...


...ผีเสื้อยังบินไปตามหัวใจ...


พลันก็เกิดความคิด บางความคิด

ที่สะท้อนเข้ามาในใจ


...เราต่างมีพรุ่งนี้ที่รอเราอยู่เหมือนกัน


และวันนี้ที่รั้งเราไว้เช่นกัน


ด้วยอดีตปัจจุบันที่แตกต่างกัน


บาดแผลมากมายที่เรานั้นมี


สุขทุกข์มากคราวเป็นเพียงสายลม


ที่จะผ่านเข้ามาและจากเธอไปไม่นาน...







..เมื่อใจพบกับความสงบ เราก็จะพบคำตอบ..


บัดนี้สายตาที่เหม่อลอย เมื่อซักครู่ได้พลันหายไป

กลายเป็นสายตา ที่ได้บทสรุป เรื่องราว

ในใจบางอย่าง


...หากแม้นผลลัพท์ไม่เป็นอย่างที่เราคาดคิดเอาไว้

เราก็คง จะเป็นแบบนี้ ...


...ได้แต่ยินยอมรับความเจ็บปวด
และฉันจะอดทนแม้แทบขาดใจ...



...แต่มันก็คือความจริงที่เราต้องเผชิญ...


...ไม่อาจจะวิ่งหนีความจิงที่มันโหดร้าย
จะพร้อมจะยอมเข้าใจความเปลี่ยนแปลง...


แต่ไม่ว่าผลลัพท์จะเป้นอย่างไร มันก็จะกลายเป็นความงดงามทางความรู้สึกที่เราจะได้เรียนรู้ เพื่อให้เรา

นั้นได้เติบโต



...จะอยู่เพื่อเรียนรู้ความเจ็บปวด
จะฝืนเดินต่อไปแต่ไร้เรี่ยวแรง
และคงมีที่สักวันหนึ่งฉันจะเข้มแข็ง
ถึงแม้ไม่รู้ต้องนานซักเท่าไร...







ชีวิตคนเราไม่ได้ถูกออกแบบมาให้หยุดอยู่กับที่

ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้สมบูรณ์แบบ

บางครั้งเราต้องออกไปเผชิญ

ความโหดร้าย..ความเสียใจ..น้ำตา ฯลฯ

เพื่อให้เรานั้นได้เติบโต และเข้าใจ โลกใบนี้มากยิ่งขึ้น


คนทุกคนเกิดมาก็เป็นคนเหมือนกัน

แต่จะมีซักกี่คน ที่สามารถฝึกฝนตนเอง

ให้กลายเป็นคนโดยสมบูรณ์


หากเราคิดที่จะก้าวไปข้างหน้า แต่กลัวจะพลาดพลั้ง

เรานั้นก็คงไม่ได้ก้าวไปไหน ก็คงได้แต่อยู่กับที่


เหมือนที่ผมย้ำอยู่บ่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งไหนผ่านเข้ามา

ก็ต้องถามตัวเองว่า เรื่องนี้ได้สอนอะไรให้กับเราบ้าง


จะเรื่องร้าย หรือ เรื่องดี ต่างก็มีประโยชน์กับชีวิตเรา

ทั้งนั้น ต่างมีประโยชน์ ในแง่มุมที่ต่างกันออกไป

อยู่ที่ใครจะคิดในมุมที่ควรจะเป็นรึเปล่า


..........


เขียนจบแล้วกลับมาอ่านอีกที

ก็คิดว่า ยังไม่ดี เท่าที่ใจคิด

แต่อย่างไรก็อยากจะถ่ายทอดมันออกมา

ในเมื่อมันออกมาได้ไม่สมบูรณ์ดังใจ

ก็ขอตั้งชื่อเรื่องราวในครั้งนี้ว่า


“นิทานผีเสื้อปีกขาด"



หากใครเพิ่งอ่านจบแล้วอ่านด้วยสายตา ตัดสิน และคิดตามด้วยสมอง แล้ว


ลองอ่านอีกรอบนึง แต่เปลี่ยนจากอ่านด้วยความคิด

เป็นอ่านด้วย"หัวใจ"เรื่องราวเดียวกัน

อาจให้ความหมายที่ต่างกันก็เป็นได้...

     Share

<< ตกเป็นจำเลยในข้อหา " มีความสุขมากเกินไป "ผู้ใหญ่ที่แท้จริง >>

Posted on Tue 22 Jan 2013 22:51
ก่อนจะมาอ่านไดฯ พี่แชมป์ ก็ใช้ฟิลลิ่ง เขียนไดฯ ตัวเองไปหนึ่งหน้า....บางที ก็อยากเขียนสิ่งที่ตัวเองรู้สึกเก็บเอาไว้ วันหนึ่งพอย้อนกลับมาอ่าน ก็จะได้กลับไปอารมณ์นั้นอีกที

มีคนเคย บอกว่า ถ้าอยากรู้ว่า เค้าคิดอะไรให้ฟังจากเพลงที่เขาชอบฟัง ต้าว่าก็มีส่วนนะ บางทีเพลงแค่ 3-4 นาที ก็บรรยายความรู้สึกของเราได้หมด

เพลงกลัว ของปาล์มมี่ ต้า ก็ชอบ.....^^

วันนี้ อ่านแล้วรู้สึกอิน มากๆ เพราะยังอยู่ในฟิลลิ่ง....
ต้า   
Wed 23 Jan 2013 22:57 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh