30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 30
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 26-29
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 25
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 23-24
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 23.5
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 22
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 20-21
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 18-19
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 17
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 16
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 15
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 13 - 14
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 12
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 10,11
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 9
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 8
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 7
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 6
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 5
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 4
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 3
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 2
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 1
Party on the beach ตอนจบ
Party on the beach ch2
ซากาโมโต้ คุง
เช้าจรดค่ำ
การ์ตูน
Change Talk
เล่าศิลปะ
เรื่องเล่าแบบติดๆ ต่อๆ
คิดในส่วนดี
สัปดาห์ที่เยอะแยะ
การ และ งาน
อาทิตย์หลังวาเลนไทน์
วาเลนไทน์อันร้อนแรง
คืนก่อนวาเลนไทน์
ก่อนวาเลนไทน์
เก็บตกเชียงใหม่
OiLy
Mody
คุณตูน
คุณต้อม






 




วันนี้เริ่มต้นด้วยการเตรียมงาน ก่อนจะออกไปคุยงานตอน 11โมง เกือบจะสาย ทั้งๆ ที่ทุกขั้นตอนก่อนออกบ้าน เป็นไปตามเวลาที่ตั้งใจเอาไว้ แต่มาพลาดเรื่องเวลาในการแต่งตัว ที่ช่วงหลัง ใช้เวลาในการแต่งตัวไปทำงานนานมาก เลือก ลอง อยู่นั่น

หลังๆ พลาดเรื่องเวลามาหลายครั้งละ จากที่ไม่ควรจะต้องรีบเร่ง สุดท้ายกลายเป็นรีบ ทั้งๆ ที่ไม่ควรจะเป็นเช่นนนั้นเล้ยยย


30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

The show must go on


30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 4

มื้อเที่ยงในเวลา บ่ายสอง เพราะกว่าจะคุยงานเสร็จ

ร้านนี้ชื่อว่าMorgenมีแบบบุฟเฟ่ต์ด้วย อยู่ในเอสพานาด รัชดา อาหารพอได้ แต่ไส้กรอกเยอรมัน ไม่เท่าไหร่


วันนี้มีคำถาม ที่ทำให้ไม่รู้จะไปทางไหนต่อเลย

มีผู้ใหญ่ท่านนึง ที่ไปคุยงานด้วยวันนี้ พูดว่า

“คุณอยากรวยมั้ย ถ้าคุณอยากรวย คุณมาเป็นลูกชายผม ผมจะสอนวิชาให้คุณหมดเลย"


ไม่รู้จะตอบไงเลย-*-


ม่ะ มา กันที่เรื่องราวของวันที่4กันดีกว่า



30วันแห่งความเพ้อเจ้อ

วันที่4 :: ชื่อจริงชื่อเล่นนี้ท่านได้แต่ใดมา


. . . พ่อตั้งให้. . .

55



พ่อตั้งชื่อจริงให้ ว่า "ราชันย์"ส่วนตั้งชื่อเล่นให้ว่า"แชมป์"

คงไม่ต้องบอกว่า ท่านคาดหวังสิ่งใดจากตัวเรา

ตอนเด็กๆ ก็เคยถามพ่อว่า ทำไมถึงตั้งชื่อให้แบบนี้ เพราะไปทางไหนคนก็เรียก ก็ทัก พ่อก็ตอบว่า ที่ตั้งให้ว่า"ราชันย์"

เพราะอยากให้เป็นราชัน(ไม่ได้หมายความว่าเป็นกษัตริย์อะไรงี้นะครับ แต่หมายถึง ให้เหนือกว่าผู้อื่น อะไรแบบนั้น )

แต่จำไม่ได้ว่า ทำไม ถึงให้มี "ย์"มีเหตุผลอยู่แต่จำไม่ได้


แล้วเราก็ถามต่อว่า แล้วชื่อเล่นล่ะพ่อ

พ่อก็ตอบว่า"ก็ แชมเปี้ยนไง ประสบแต่คำว่า ชัยชนะ ไง"


จำได้แต่ว่า ตอนนั้นก็ยิ้มๆ เพราะยังเด็กมาก


แต่ชื่อ"ราชันย์"นี่ดีอย่าง คนจำง่าย และคนก็มักจะเรียกชื่อจริง ไม่ค่อยเรียกชื่อเล่น เพราะไม่ต้องแปลเลยว่า หมายถึงคนไหน มีคนเดียวเลยที่ชื่อนี้ น้อยมากที่จะเจอคนชื่อเหมือนกัน


แต่มีอยู่ครั้งนึง เคยเซ็นสัญญางานกับบริษัท บริษัทนึง เจ้าของบริษัทชื่อเดียวกัน แต่เค้า ไม่มี "ย์"และก็เป็นแขก เค้ายังแซวเราอยู่เลยว่า ชื่อเดียวกันเลย


ส่วนมากถ้าเพื่อนจะเรียกสั้นๆ ก็เรียก "รา"

เทพเจ้าแห่งแสงสว่าง และ พระอาทิตย์ ฟังแล้วดูดีแท้

ที่แท้ปลอบใจตัวเอง เชื้อรา อะไรแบบนั้นก็ยังมี ฮ่าๆ



แต่พ่อ กับ แม่ จะเรียกว่า "ไอ่หล้า"หรือ"ไอ่ลูกหล้า"นั่นเอง เพราะในภาษาเหนือ คำว่า "ลูกหล้า"หมายถึง ลูกคนเล็ก อะไรทำนองนั้น เดี๋ยวนี้แม่ไม่เรียกละ ยังจำความรู้สึกแบบนั้น ได้ดีเลย วันที่เค้ายังเรียกเราว่า"ไอ่หล้า"น่ารักดีง่ะ

เมื่อก่อนไม่ค่อยคิดอะไร แต่เดี๋ยวนี้ พอมองย้อนกลับไป เอ้อ การที่เค้าเรียกเราแบบนี้ มันน่ารักดี แฮะ มันเต็มไปด้วยความใกล้ชิด และความห่วงใย เต็มไปด้วยสิ่งที่เรียกว่า"การให้"



แต่ ตอนนี้ชื่อจริง เปลี่ยนมาเป็น"พิตตินันท์"ละ


ทำไมถึงเปลี่ยน? ?


เหตุที่เปลี่ยน ต้องท้าวความยาวพอสมควร ชื่อนี้น่าจะเปลี่ยนมาได้สี่ห้าปีละ เหตุที่เปลี่ยน


ณ ตอนนั้น "ธุรกิจล้ม"เป็นครั้งแรก ณ ตอนนั้นยังวัยรุ่นอยู่เล้ย ชีวิต ณ ช่วงเวลานั้น ช่างโดดเดี่ยวแสนสาหัส เหมือนว่าวที่สายป่านขาด ไม่มีที่ให้พักพิงในยามเหนื่อยล้า มีแต่ความทุกข์ที่ถาโถมเข้ามา โดนซ้อมซ้าย ซ้อมขวา แม้แต่ที่บ้านยังร้อนเป็นไฟ มีแต่ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนอย่างแท้จริง

วิชายังไม่แกร่งกล้า คอนเนคชั่น น้อยมาก อาศัยความกล้า บ้าบิ่น เล่นจริง เจ็บจริง คิดแค่ว่า คนเราทำดีต้องได้ดี เชื่อในหลักเหตุ และผล อย่างสุดโต่ง มองแต่ความเป็นไปได้ ขาดสิ่งที่เรียกว่า "ศิลปะในการใช้ชีวิต"อย่างแท้จริง มองโลกในแง่ดีจนเกินไป สุดท้ายกลายเป็นหอกมาทิ่มแทง หมายให้เราดับแดดิ้นให้จงได้ และตอนนั้น พ่อก็เดดสะมอเร่ ไปละ ส่วนพี่น้องหลายคนก็เป็นกำลังใจ แต่หลายคน ก็ซ้ำเติมด้วยหลายๆ เหตุผล


ณ ตอนที่ความมืดปกคลุมชีวิตของเรา อะไรที่เค้าว่าดี เค้าทักมา

ก็ทำหมด หมอดูเอย เจ้านั้น เจ้านี้ สารพัดจะทำ สุดท้ายก็เลยไปเปลี่ยนชื่อ ตอนเปลี่ยนก็ไม่มีอะไรมาก ลองหาจากอินเตอร์เน็ต บวกๆ เลข

อะไรที่เค้ามีกันในเน็ต รวมชื่อรวมนามสกุล แล้วให้ออกมาดี ตอนนั้นยุค MSNเฟื่องฟู ก็คุยๆ กับเพื่อนไปด้วย เพื่อนก็ช่วยหา สุดท้าย เพื่อนก็เอาชื่อนี้ พร้อมความหมายทางตัวเลขมาให้

ก็ตกลงปลงใจทันที เสมือนเพื่อนเป็นคนตั้งให้ก็ไม่ปาน ฮ่าๆ


จึงเป็นที่มาของ"พิตตินันท์"ผู้เพลิดเพลินในทรัพย์สมบัติ ฮ่าๆ สมคะเนแท้ๆ เพิ่งมารู้ความหมายไม่นานนี้เอง



แล้วยังมีชื่ออื่นที่เกี่ยวข้องอีกมั้ย? ?


มีอีกชื่อนึง ที่คนเรียกขานกัน ในระยะซักปีกว่า เค้าเรียกกันว่า


. . . . เจอรี่. . . .


เจอรี่ไหนฟระ ? ? หนูทอม แอนด์ เจอรี่ รึเปล่า ? ?

5 5


เจอรี่ ในที่นี้่หมายถึง เจอรี่ในหนังเรื่องF4


ทำไมถึงเรียกว่า"เจอร์รี่" ? ?


ก็ไม่มีอะไรมาก จะมีช่วงชีวิตอยู่ช่วงนึง ที่ใช้ชีวิต เว่อมาก

พร้อบ การแต่งตัว นู่นนี่นั่น เยอะ เว่อ ของๆ เราต้องดีที่สุด ต้องเด่นที่สุด ต้องเป็นที่สุด นึกถึง เจอรี่ F4ไว้

บ้าๆ ประมาณนั้นแหละ แต่หน้าตาไม่ได้นะ ฮ่าๆ


ยังจำวันเวลา ที่คนเรียกชื่อนี้ได้ดีอยู่เลย

ณ ช่วงวันเวลา ณ ตอนนั้น เต็มไปด้วยความหยิ่ง ผยอง ถือดี

เปี่ยมไปด้วยความมั่นใจแบบร้ายกาจ เห็นช้างตัวเท่ามด โดยที่ไม่ต้องเมา โอ้ ลุ่มหลงในอำนาจ กิเลสตัณหา เห็นพวกพ้องของตัวเองสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ฯลฯ


แต่ในณะเดียวกัน ก็เป็นประสบการณ์ที่ดีมากๆ เลยทีเดียว ที่ได้สอนให้เรารู้ว่า

การเป็นแบบนั้น มันให้ผลร้าย ยังไงบ้างกับเรา


ดีที่ผ่านตรงจุดนี้ ตั้งแต่อายุยังน้อย ยังไม่มีครอบครัว เลยทำให้เราตอกไว้ในใจเลยว่า"อย่าเป็นแบบนั้นอีก"


เราได้เกือบทุกอย่างดั่งใจ แต่ไร้ซึ่งคำว่า ศิลปะในการใช้ชีวิต อีกครั้ง


ก็ไม่รู้ว่า มันดีหรือไม่ดี กับการที่เราได้ผ่านอะไรมาก่อนคนหลายๆคน บางทีมันก็ทำให้เราเหมือนเฉื่อยๆ เบื่อๆ กับสัจธรรมของชีวิต เหมือนที่มีคำทำนาย เคยบอกเอาไว้ว่า

“ ณ ตอนนี้ไม่ว่าของร้อนใด จะผ่านเข้ามา แม้นจะเป็นความรักที่แสนเร่าร้อนเอง ตัวเรานั้นจะผันให้มันกลายเป็นดั่งน้ำเย็นได้"



ก็ต่อสู้มานานเหมือนกันนะ กว่าจะได้จุดที่ลงตัว ปรับจูนอยู่นานเลยทีเดียว ไม่มีความพอดี เอาซะเล้ยย ร้อนก็ร้อนดั่งแมกม่า

เย็นก็หนาวสุดหัวใจ ฮ่าๆ



ท้ายสุด ปรัชญา คำสอน ที่ยังคงติดตาม ในเรื่องของชื่อผม


“ ไอ่ลูกหล้า"ฟังดูเช้ย เชย แต่สำหรับผมในวันนี้นั้น มันช่างเปี่ยมไปด้วยความอบอุ่น ห่วงหา อาทรณ์ ที่เราไม่อาจย้อนกลับไปหามันได้อีกต่อไปแล้ว


“ ราชันย์"ฟังดูก็เข้าที แต่ดูดีๆ มีแต่คำว่า เป็นหนึ่งเกินไป ไร้ซึ่งศิลปะในการใช้ชีวิต


“ แชมป์"ก็ดี


55มันยังไง ฟระ 55


“ เจอร์รี่"ไอ่นี่ แสบสุด แต่ก็มีเรื่องราว เป็นที่สุด แบบสุดโต่งในเช่นเดียวกัน และมีนิยามที่ได้สอนให้เราจำไปจนตาย ว่า

“ กระบี่จะไม่เดียวดาย ถ้าใช้มันเพื่อปกป้องผู้อื่น"


พลัง และ อำนาจ มันมีไว้ให้ใช้ คู่ กับสิ่งที่เรียกว่า "ศิลปะในการใช้ชีวิต"ถึงจะดี มีรสชาติที่กลมกล่อม ฮ่าๆ



แล้ว"พิตตินันท์"ล่ะ? ? ?



ก็ว่ากันไปThe show must go on เรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด และก็ทำวันพรุ่งนี้ให้มันดีกว่าวันนี้ คิดแค่นี้

เรียนผิด เรียนถูก เรียนรู้กันไป ไม่ดีตรงไหน ก็ปรับแก้ ส่วนไหนดีก็คงไว้ให้เป็นเอกลักษณ์ต่อไปตราบจนชีวิตจะหาไม่


โอ้ะ ยาวไปละ กับ ชื่อนี้ ของเรา ฮ่าๆ

     Share

<< 30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 330 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 5 >>

Posted on Thu 4 Apr 2013 17:18
?????????????????????????????????????????????????????
????? ???   
Sat 29 Jun 2013 19:09 [2]
 

GOYARD?????????????????????????????????????????????????????????????
????   
Mon 24 Jun 2013 18:12 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh