เสร็จสิ้นแล้วกับภารกิจแบบผีผี
คิดจะพัก คิดถึงคิทแคท
วันกลับมาจากวัด
วันก่อนไปวัด
ไปก่อนตาย ไม่เสียดายชาติเกิด ตอน Frozen Waterfall in Minnesota
มะ มา ละ
นะ นะ นะ
ปั่นจักรยานสวนรถไฟ
เดินเล่นยามโพล้ เพล้
ทักทาย
อะไรใหม่ๆ
หัวใจ และ ความคิด
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: ท้ายสุดบทสรุปแห่งฝันตอนจบ
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: ท้ายสุดบทสรุปแห่งฝัน 1
1-7 วันที่ผ่านมา
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 30
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 26-29
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 25
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 23-24
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 23.5
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 22
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 20-21
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 18-19
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 17
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 16
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 15
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 13 - 14
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 12
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 10,11
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 9
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 8
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 7
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 6
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 5
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 4
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 3
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 2
30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 1
Party on the beach ตอนจบ
OiLy
Mody
คุณตูน
คุณต้อม






 

Dear Mom,

 I see the countless Christmas trees around the world below with tiny light, like Heavens, reflecting on the snow. The sight is so spectacular, please wipe away the tear, For I am spending Christmas with Jesus Christ this year. I hear the many Christmas songs that people hold so dear. But the sounds of music can't compare with the Christmas Choir up here.

 I have no words to tell you, the joy the voices bring, For it is beyond description, to hear the angels sing.

 I know how much you miss me, I see the pain inside your heart. But I am not so far away,
We really aren't apart. So be happy for me, dear ones, You know I hold you dear,
And be glad I'm spending Christmas with Jesus Christ this year.

 I sent you each a special gift, from my heavenly home above. I sent you each a memory of my undying love. After all, love is a gift more precious than pure gold. It was always most important in the stories Jesus told.


 Please love and keep each other, as my Father said to do. For I can't count the blessings or love he has for each of you.


 So have a Merry Christmas and wipe away that tear, Remember I am spending Christmas with Jesus Christ this year.



This poem was written by a 13 year old Ben
to his mother before he died of a brain tumor.
He died in 1997, and that year his spent his
first Christmas with Jesus.

ถึง คุณแม่ที่รักของผม


  ผมเห็นต้นคริสมาสต์ที่ถูกประดับ ประดาด้วยแสงไฟเล็ก ๆมากมาย รายล้อมอยู่

เต็มผืนโลกเต็มไปหมด ภาพที่ผมเห็นเหล่านี้ มันช่างงดงามราวกับแสงจากสรวง

สวรรค์ที่สะท้อนอยู่บนเกล็ดหิมะ คุณแม่ครับ โปรดเช็ดหยาดน้ำตา จากดวงตาอัน

งดงามของคุณแม่ ที่ถูกหลั่งออกมา จากการที่ผมต้องมาใช้เวลาช่วงคริสมาสต์ใน

ปีนี้ กับพระผู้เป็นเจ้า ผมได้ยินเสียงเพลงวันคริสมาสต์มากมาย ที่ถูกขับขาน

ท่วงทำนอง ด้วยความรักจากหัวใจ แต่เสียงเหล่านั้นก็ไม่อาจเทียบเคียงได้กับเสียง

ที่ถูกขับขาน ณ ที่แห่งนี้ ผมไม่อาจจะสรรหาคำอธิบายใดๆ ที่จะสามารถถ่ายทอด

ความรู้สึก ของเสียงที่สุดแสนจะไพเราะที่ถูกขับขาน จากเหล่าทูตสวรรค์เหล่านี้ 

อย่างไรก็ตาม ผมรู้ว่าแม่คิดถึงผมแค่ไหน ผมสามารถมองเห็นมันได้จากความเจ็บ

ปวดที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของแม่ แต่ขอให้แม่รู้ไว้ว่า แท้จริงแล้ว เรานั้น ไม่ได้อยู่

ไกลกันเลย จริงๆ แล้วเราไม่ได้ถูกแยกออกจากกัน เรายังคงอยู่ด้วยกันเสมอ 

เหมือนวันวานที่เคยเป็นมา เพราะฉนั้น


โปรดมีความสุขกับสิ่งที่เกิดขึ้น และแม่โปรดรับรู้ว่า ผมนั้นยังอยู่


กับแม่เสมอ และแม่โปรดยินดีกับผม ที่ในปีนี้ ผมได้มีโอกาสใช้


ช่วงเวลาในวันคริสมาสต์กับพระผู้เป็นเจ้า


  และในปีนี้ผมได้ส่งของขวัญที่สุดแสนวิเศษจากที่นี่ไปให้


กับคุณแม่ นั่นก็คือความรักที่เป็นนิรันดร์ เพราะผมเชื่อว่าความ


รักที่เป็นนิจนิรันดร์นี้มีค่ายิ่งกว่าสิ่งไหนๆ มีค่ามากกว่าทองคำ


ที่แสนจะบริสุทธิ์ อีกด้วย และสิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่พระพุทธองค์บอก


เสมอมาว่า เป็นสิ่งที่ล้ำค่ามากที่สุด

  แม่ครับ โปรดรักกันและกันให้มากที่สุด เพราะสิ่งนี้


เต็มไปด้วยสิ่งที่น่ายินดี อย่างที่สุดหาประมาณมิได้ แม่โปรดรักทุกๆคน เหมือน ที่

แม่รักตัวของแม่เอง


  และท้ายที่สุดนี้ เมอร์รี่คริสมาสต์นะครับคุณแม่ และโปรดช่วยเช็ด

คราบน้ำตาที่อยู่บนใบหน้าได้แล้ว โปรดจำไว้ว่า


ผมนั้นไม่ได้จากไปไหน แค่ปีนี้ผมได้มาใช้ช่วงเวลาวันคริสมาสต์


กับพระผู้เป็นเจ้าก็เท่านั้นเอง

 รักแม่ครับ

BEN

 

จดหมายฉบับนี้ ถูกเขียนขึ้นมาโดยเด็กชายที่ชื่อว่าBEN

ซึ่งได้เขียนเอาไว้ ก่อนที่จะเสียชีวิตด้วยโรคเนื้องอกในสมอง

หลังจากที่ต่อสู้มาอย่างยาวนาน ถึง 4ปี ก่อนที่สุดท้ายจะเสียชีวิตลงในปี1997


จดหมายฉบับนี้

เป็นจดหมายฉบับแรกในชีวิตของผม ที่ผมอ่านแล้ว รู้สึกซึ้ง

จับใจเป็นยิ่งนัก ผมได้อ่านมันน่าจะประมาณ สิบกว่าปีที่แล้ว

ซึ่งก็น่าจะเป้นช่วงที่เบ็น เสียชีวิตใหม่ๆ และนี่เป็นเหตุผลที่ทำให้

การเพ้อเจ้อวันนี้ เป็นวันที่ 23.5เพราะพอพูดถึงเรื่องจดหมาย

ผมก็อดไม่ได้ ที่จะพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่

ยังอยู่ในใจ อยู่ในความทรงจำของผม เหมือนที่เบ็นบอกกับแม่

ของเค้าว่า เรานั้นไม่ได้จากไปไหน เรายังอยู่ด้วยกันเสมอ

เหมือนที่เคยเป็นมา สิ่งที่เรานั้นประทับใจมากๆ ต่อให้เวลา

จะผ่านไปนานแค่ไหน ก็คงไม่อาจที่จะพรากสิ่งเหล่านั้นออกไป

จากหัวใจของเราได้......

ผมถือโอกาสแปลในสไตล์ของผม เผื่อใครขี้เกียจแปล

แต่ต้องออกตัวก่อนว่า ผมนั้นไม่เก่งเท่าใด ก็แปลไปตามสภาพ

สมองจะเอื้อนะครับ เพราะฉนั้น แปลผิดไป โปรดให้อภัยเด้อ

......................

จริงๆ ตั้งใจเขียนจดหมายฉบับจริงด้วย แต่เนื่องจากบัดนาว

ลากชีวิตยาวมาเกินกว่า ยี่สิบสี่ชั่วโมงแล้ว เริ่มตั้งแต่ เมื่อวาน

ไปปาเต้ะมาอีกครั้ง กินเบียร์สามคนหมดไปสิบกว่าขวด กลับ

บ้านมาเที่ยงคืน กะว่าจะนอน เฮียมาปรึกษาเรื่องงาน กดเบียร์

ไปอีก สิบกว่าขวดเล็ก ลากยาวถึงตีสาม น้องที่ไปกินข้าวด้วยกัน

ที่ปาเต้ะ ไม่สบายหนัก จะต้องเข้าโรงบาล ก็ต้องคอยเชคอาการ

พอเสร็จจะนอน แฟนเก่าไลน์มาหา ส่งรูปมามากมาย ก็ไม่รู้

อารมณ์ไหน สุดท้ายเลยโทรคุยกัน ถึงตีสี่ครึ่ง ก่อนจะบอกว่า

ไม่ไหวละ ตีห้าครึ่งตื่น ไปส่งหุ้นส่วนที่สนามบิน กลับมาคอนโด

แปดโมงมีคนมาจาก ตจว มารอคุยงานด้วย ก็กะว่าน่าจะมีงาน

แค่ช่วงเช้าที่เดียว แต่แล้วก็กลายเป็นหนังเรื่องยาว ประชุมที่ออฟฟิศเสร็จ ไปคุย

งานที่รัตนาธิเบธต่อ ก่อนจะถูกลากไปแนะนำตัวกับผู้ใหญ่มากๆ ที่ร้านตรง

อนุสาวรีย์ประชาธิปไตย

ซึ่งก่อนหน้านี้ก็ได้รับการสื่อสารมาจากผู้ใหญ่อีกท่านนึง ว่าให้

ช่วยไปดูงานให้หน่อย มีงานด่วน ก็เบียดเวลากันไปมา สุดท้าย

ต้องชิ่งจากนัดนึงก่อนเวลา ก่อนจะไปหาที่สะพานควาย คุย

ที่แรกเสร็จนึกว่าจะจบ ยังอีก พาไปดูงานอีกที่ ใกล้ๆ กัน ลาก

ยาว ก่อนที่ผู้ใหญ่อีกคนที่เราชิ่งมาก่อนหน้านี้ จะโทรตามว่า

มีอะไรอยากคุยด้วย กลับไปรัตนาธิเบธอีกรอบ กว่าจะจบคิว

สุดท้าย เล่นเอา ทุ่มนึง มายก็อด เล่นเอาเกือบแย่ไปเหมือนกัน

แต่เอ้ะก็แปลก พอแดดร่ม ลมตก แรงชักเยอะ ฮ่าๆ เอ้อว

อีกเรื่อง เวรของกรรมแท้ๆ เมื่อเช้ารองเท้าNBที่สั่งไปเพิ่งเอา

มาส่ง ก็เลยใส่ประเดิมซะเลย เพราะกะว่า มีประชุมที่ออฟฟิศที่

เดียวไม่เป็นไร ใส่ NBสีแดงแปร้ดไปไม่มีปัญหา ที่ไหนได้

กรรมแท้ๆ ได้ไปเจอผู้ใหญ่มากหน้าหลายตา หลากหลายที่

ไปที่ไหนก็มีแต่คนทัก-*-แอบคิดในใจ ไหนๆก็ไหนๆ ตอบไป

เลยว่า ผมไม่รู้ผมนั้นอยู่ฝ่ายใคร แต่ใจผมมันชอบรองเท้าสีแดง

ฮ่าๆ



30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23 5

30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23 5


แดง แร้ง!


30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23 5


นี่คือชุดทานอาหารของชาย ต้องช้อนทองเท่านั้น


30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23 5

อาหารมื้อเที่ยงของชาย


30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23 5

ดูดิ้ ดูของผู้ใหญ่ไม่เข้ากันเบย

     Share

<< 30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 2230 วันแห่งความเพ้อเจ้อ :: วันที่ 23-24 >>

Posted on Wed 24 Apr 2013 21:43
I visited many web pages however the audio quality for audio songs present at this website 30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23.5 - Diary of Mysterryboy is really wonderful.
Moncler Jacket   
Mon 9 Dec 2013 6:35 [5]
 

This piece of writing 30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23.5 - Diary of Mysterryboy is related to website programming is truly pleasant in favor of me as I am website programmer. Thanks for sharing keep it up.
Nike Air Max for women   
Wed 27 Nov 2013 19:11 [4]
 

When I saw this web page 30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23.5 - Diary of Mysterryboy having awesome featured YouTube videos, I decided to watch out these all movies.
Cheap Alexander Mcqueen Sale   
Tue 26 Nov 2013 22:46 [3]
 

In favor of my reading reasons, I every time used to get the video lectures from YouTube, as it is straightforward to fan-out from there 30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23.5 - Diary of Mysterryboy.
timberland   
Fri 25 Oct 2013 23:16 [2]
 

I every time spent my half an hour to read this blog articles 30 วันแห่งความเพ้อเจ้อ วันที่ 23.5 - Diary of Mysterryboy every day along with a mug of coffee.
Oakley Sunglasses Outlet   
Wed 7 Aug 2013 21:46 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh