เรื่องของ Peter
เฉลยเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก
เรื่องราวเกี่ยวกับความรัก
ออกแรงแล้วก็กิน
I love you more
บมสัมภาษณ์ไปทำบุญราชลี ตอนจบ
บมสัมภาษณ์ไปทำบุญราชลี ตอนพักครึ่ง
บมสัมภาษณ์ไปทำบุญราชลี
ทำบุณชราชลีเด้อ
น้องสาวเพื่อน
คำเฉลยหลากหลายเรื่องราว
หลากหลายเรื่องราว
ไม่มีอะไร
รายงานหลังความตายของมารดา
บันทึกของการจากลา
กลับมาอีกครั้ง
แด่ผู้หญิงที่รักมากที่สุด
R.I.P My friend
ครัว ศอฉ.
เก็บตัวฝึกวิชา
สัปดาห์แห่ง ทุกขเวทนา ตอนที่ 2
สัปดาห์แห่ง ทุกขเวทนา
กิ้งก่า
อิมพีเรียล
My love
อ้อด แอ๊ด
SIGN Artist ver.
SIGN
เสร็จสิ้นแล้วกับภารกิจแบบผีผี
คิดจะพัก คิดถึงคิทแคท
วันกลับมาจากวัด
วันก่อนไปวัด
ไปก่อนตาย ไม่เสียดายชาติเกิด ตอน Frozen Waterfall in Minnesota
มะ มา ละ
นะ นะ นะ
ปั่นจักรยานสวนรถไฟ
เดินเล่นยามโพล้ เพล้
ทักทาย
อะไรใหม่ๆ
OiLy
Mody
คุณตูน
คุณต้อม






 


เก็บตัวฝึกวิชา

เข้าพรรษาปีนี้ ของดเครื่องดื่มแอลกอฮอร์ทุกชนิดนะครับ
ต้องขออภัย เพื่อนฝูง ญาติโยมมา ณ ที่นี้

"
เรียบง่ายสมถะ มิได้หมายความว่า จืดชืดไร้รสชาติ แต่
หมายถึงการใช้ท่าทีนอบน้อมถ่อมตน รับความมหัศจรรย์
หลากหลายของชีวิตไว้ ไม่ว่าแสงสีระรานตา หรือ
เรียบง่ายสมถะ ล้วนได้รับพลังขับดันแห่งการเจริญเติบโต
โดยดูดซึมสารบำรุงจากความธรรมดา ดังดินโคลน "

....
จากหนังสือ"ถ่อมตน หรือ อวดความถ่อมตน " ....

หากแม้นกุศลผลบุญที่เกิดกับข้าพเจ้าในครั้งนี้ จะสามารถแบ่งปันได้ ข้าฯ ก็ขอแบ่งปันให้กับ คุณแม่ของข้าฯ ที่นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล และข้าฯ ก็ขอแบ่งปันผลบุญเหล่านี้
ให้แก่ญาติมิตร และกัลยานิมิตรทั้งหลาย ตลอดจนคนที่ได้ช่วยเหลือข้าพเจ้ามา และถึงแม้นจะเป็นคนที่เกลียดข้าพเจ้าก็ขอให้ได้บุญในครั้งนี้เทอญ...


นี่คือ การประเจตนารม ที่ชัดเจน ออกไปสู่สังคม

เจอกันทีหน้าหนาวเลยนะจ้ะ อิอิ


เหตุผล ของผม ไม่ใช่เป็นเพราะว่า เทศกาลเข้าพรรษา

เพียงแต่ จังหวะ และเวลานี้ เข้ามาตรงกันพอดิบ พอดี

เลยถือโอกาสนี้ งด ได้อย่างไม่เคอะ เขิล


เหตุที่ทำให้ผมนั้น ขอปาวนาตัวออกห่างจากของมึนเมานั้น

เกิดจาก2เหตุผล หลักๆ ก็คือ


1.

"ความรู้สึกของตัวเอง"


ผมสังเกต ความรู้สึกของตัวเอง เวลาที่ออกไป พบปะเพื่อนฝูง

ยามค่ำคืน มาซักพักนึงแล้ว ก็รู้สึกว่า


"เหมือนเรากำลังลากความรู้สึกของตัวเองให้เคลื่อนไปข้างหน้า"


ยังไง? ?


ก็คือ ถ้าพูดภาษาง่ายๆ ช่วงหลังๆ ผมรู้สึกว่า มันไม่ฟินเอาซะเลย


ซึ่งในแต่ละครั้ง ที่เกิดขึ้น มันก็เกิดจากหลายเหตุผลต่างๆกัน

ออกไป ที่ทำให้แทนที่เราจะออกไปสนุกสนาน แต่สิ่งที่ได้มา

กลับมาเป็นความเซ็ง ความน่าเบื่อแทน ถึงแม้นมันอาจจะ

ไม่น่าเบื่อจนเห็นได้ชัด แต่มันน่าเบื่อโดยที่มีความสนุกสนาน

ปกปิดด้านบนเอาไว้ เสมือนกับ


"เค้กที่เนื้อเค้กแสนจะห่วยบรม

แต่กลับถูกโป้ะ แต่งหน้าแต่งตาเค้กได้สวยสดงดงาม"


อะไรทำนองนั้น


แต่มันไม่ได้หมายความว่า เพื่อนไม่ดี เพื่อนห่วย อะไรแบบนั้น

แต่ มันหมายถึง บรรยากาศ ที่เกิดขึ้น บางครั้ง มันเป็นเรื่อง

เล็กๆ น้อยๆ แต่บังเอิญ ดันมาเกิดหลายๆ เรื่องพร้อมกัน

มันเลยกลายเป็น จุกๆ จิกๆ โว้ะ น่ารำคาญ แทน

มันไม่ทำให้เรานั้น รู้สึก สบายๆ ผ่อนคลายเหมือนทุกคราว


และพอสิ่งใกล้ๆ ตัว มันทำให้เรารู้สึกไม่โอเค เราก็เริ่มที่จะ

มองออกไปไกลออกไปอีกนิดนึง นั่นก็คือ เริ่มให้น้ำหนัก

ความสำคัญของสิ่งแวดล้อมในวงที่กว้างขึ้น ก็เลยทำให้เรานั้น

มองเห็นถึงสิ่งที่เราขาด สิ่งที่ทำให้เรารู้ตัวว่า แท้จริงแล้ว

ชีวิตเรากับช่วงจังหวะนี้ของชีวิต เราขาดองค์ประกอบ

อะไรไปบ้าง เลยยิ่งทำให้เราตัดสินใจง่ายขึ้น ที่จะ

"พัก" จากชีวิตในรูปแบบนี้ เพื่อที่จะไปฝึกฝน และเติมเต็ม

จิตใจของตัวเอง ให้แข็งแรงกว่านี้ และค่อยกลับมาเช็คกันอีก

ครั้งในอนาคต

เก็บตัวฝึกวิชา


2.

"แม่"


คือ ถึงแม้น ผมจะดู "เหมือนจะ"ทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นได้แล้ว

แต่อย่างไรก็ตาม ณ ช่วงจังหวะเวลานี้ ผมไม่อยากจะมีภาพ

ว่า ผมกำลังไปเที่ยว รึ สังสรรค์ที่ไหนตอนกลางคืนอยู่

แล้วได้รับโทรศัพท์ ที่มีเนื้อหาที่ไม่ดี ผมไม่อยากจะให้เกิด

ภาพนั้น เพราะผมคาดว่า มันคงจะกลายเป็นภาพติดลงไปใน

ความรู้สึก อีกนาน รึเผลอๆ อาจจะตลอดชีวิตที่เหลืออยู่

ของเราเลยก็เป้นได้ ไม่งั้นต่อไป เวลาเราออกไปข้างนอก

มันจะกลายเป็นปม ฝังในใจเรา


อีกทั้ง ช่วงนี้ ผมก็ตั้งใจมากกว่าเดิม ในการสวดมนต์ นั่งสมาธิ

พยายามที่จะแผ่เมตตา ให้กับท่าน และอธิษฐาน

ขอให้ท่านแข็งแรงขึ้นในเร็ววัน


พยายามตั้งจิต เสมือนว่า แม่นั้น ได้ยินเสียงที่เราสวดมนต์

รึ ความเมตตา ความรู้สึกดีดี ที่เราตั้งใจจะเผื่อแผ่ให้


สำหรับในเรื่องแม่ผมก็มีแนวทางเช่นนี้ เพราะผมคิดว่า

ถึงผมไปอยู่ตรงนั้น แม่ก็นอนไม่ได้สติ สู้ผมอยู่ในที่ที่ ทำให้ผม

มีสมาธิ และสามารถที่จะสวดมนต์ อธิษฐาน ให้กับเค้าได้

ก็น่าจะเป็นการดีกว่า การที่ผมต้องไปอยู่ในที่ที่ต้องเกี่ยวข้อง

วุ่นวายกับคนอื่น เดี๋ยวจะมีเรื่องให้ขุ่นข้อหมองใจ พาล

กลายเป็นเสียสมาธิ ไปซะเปล่าๆ


....................


ซึ่ง ถ้าสรุปสั้นๆ สำหรับนิยามที่ทำให้ผมนั้น"พัก"

หนึ่ง

ขอเวลาปรับปรุงชีวิตตัวเอง

สอง

ไม่อยากให้มีสายอันตรายเข้ายามออกไปสังสรรค์

แค่นี้ เท่านั้นเอง


และผมก็อยากจะรู้ตัวเองเหมือนกันว่า

ถ้าเราไม่กินเหล้าไป3เดือนกว่าๆ นี่ เราจะเป็นยังไง

เพราะนับตั้งแต่เรียนจบมาได้สองปี หลังจากนั้นก็เที่ยวหนัก

มาตลอดมีพักบ้างเป้นระยะสั้นๆ แต่ก่อนหน้านั้นตอนเรียนชีวิต

แทบจะไม่เคยเข้าไปข้องเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เลย

และอยากจะเห็นผลของการออกกำลังกายด้วยว่า ถ้าเราไม่กิน

เหล้า แล้วออกกำลังกายหนักๆ ดูสิ้ ชีวิตจะเป็นยังไง


ก็ต้องคอยติดตามชมกันต่อไป เพราะนี่เพ่ิงวันเข้าพรรษาเอง

ฮ่าๆ

....................................


ช่วงนี้เรียกได้ว่าเดินสายทำบุญ ไม่เว้นแต่ละวัน


วันเสาร์

นัดชาวคณะไป ทำบุญ ที่วัดแถวบางนา ก็ซื้อแก้วน้ำ ของใช้

ทำความสะอาด นู่นนี่นั่น มากมายไปถวาย

แต่จริงๆ ก็ยังอยากจะถวายเทียน รึ หลอดไป ให้กับวัด

เพราะยังไง เราก็ยังอยากเดินตามความเชื่อของคนไทยที่ว่า

ถวายแสงสว่าง ชีวิตจะได้พบกับแสงสว่าง อะไรทำนองนั้น

เก็บตัวฝึกวิชา

พอตกเย็น ก็ได้รับการสื่อสารจาก น้องแพตว่า จะไปทำบุญกับ

ที่บ้าน และที่วัดที่จะไป ก็ได้ใช้ของเหล่านี้แน่นอน เลยถือโอกาส

ฝาก ร่วมทำบุญเลย สมใจอยากละ

เก็บตัวฝึกวิชา

เก็บตัวฝึกวิชา



วันอาทิตย์

เฮีย ชวนไปโยนโบว์ลิ่งการกุศลที่สยามพารากอน ตอนสิบโมงเช้า

ซึ่งออฟฟิศ เฮียซื้อบัตรเอาไว้

เป็นการแข่งแบบทีม เราเลยไปกันสามคน ซึ่งสตรีหนึ่งเดียว

ของทีมเรา ได้รางวัลผู้เล่นหญิงที่ทำแต้มได้สูงสุด รึหนึ่งในสาม

อะไรทำนองนั้น เลยได้ด้วยรางวัลไป

เก็บตัวฝึกวิชา



เสร็จก็ไปเดินเล่น สยาม วนเวียน กินข้าว กินขนม คุยกันไป

จนถึงเย็น และโลกก็กล้ม กลม บังเอิญ เดินสวนกับแฟนเก่า

ที่อยู่เชียงใหม่ แต่ไม่ได้ทักกัน ไม่รู้เค้าเห้นเรารึเปล่า

เพราะคนเยอะ แต่ก็เดินสวนกันชนิดไหล่กระทบไหล่ ฮ่าๆ


วันจันทร์

ออกบ้านตั้งแต่8โมงเช้าไป ดูเค้าเอาของไปส่งที่โรงงาน

แถวบางพลี กว่าจะเสร็จเกือบเที่ยง ไปกินข้าวกับเพื่อนสนิท

ที่มาจากเชียงใหม่่ต่อ อิ่มมาก เพราะกินบุฟเฟ่ต์ ชาบูชิ

ตอนแรกชวนใครไปกินเป็ดปักกิ่ง ก็ไม่มีใครไปซักคน

สองวันละ หาแนวร่วมไม่ได้เลย ตอนแรกพอรถ ให้ไปส่ง

ที่JW Marriot ละ เพระาที่นั่นมี บุฟเฟ่ต์เป็ดปักกิ่ง กับ ติ่มซำ

โทรไปเช็คเรียบร้อย แต่คิดไปคิดมา ไปกับเพือ่นก็ได้ฟระ

จบข่าว โครงการเป็ดปักกิ่ง ของเรา เลยยังเป็นโปรเจค

ที่รอการได้รับอนุมัติต่อไป


กินเสร็จ กลับมาห้อง นั่งยังไม่ทันหายเหนื่อย หุ้นส่วนก็โทรมา

ชวนไปกินกาแฟ ที่โรงแรม Grand Mercuse ใจจริง

แทบจะไม่อยากไป เพระาหนึ่ง เหนื่อย สอง เค้าเพิ่งหัก

กับเราเรื่องผลประโยชน์มา เลยไม่รู้จะคุยอะไร มันก็ดี

ที่เราได้แลกเปลี่ยนคุยเรื่องอืนกัน แต่ พอได้ฟังมุมมองของ

เรื่องที่เค้ามีปัญหา กับ เรา ก็ยิ่งทำให้เรารู้สึกว่า ไม่พูดยังจะ

ดีกว่า เพราะไม่ว่าคุณจะพูดให้มันดูดียังไง ขอคำถามเดียว


"ตอนแรกเราตกลงกันไว้แบบนี้รึเปล่า"


คำพูดที่คุณคิดว่าดูดี แต่ถ้ามันไม่ใช่ข้อตกลงในตอนแรก

มันก็คือคำตอบที่ไม่ใช่ เพราะถ้าวันนั้นพูดแบบนี้ การร่วม

ธุรกิจของเราสองคน ก็คงไม่เกิดขึ้น


ยืดหยุ่นก็ยังพอไหว แต่ไม่ใช่ หักกันแบบนี้ โว้ะพูดละนะ


ซึ่งก่อนจะออกมา ก็ได้รับการสื่อสารจากพี่อีกคน ชวนไป

เวียนเทียน เราก็โอเค พอคุยไรกันเสร็จ เราก็เผ่นไปรอที่นั่นก่อน

เลย เพราะจะให้เข้าบ้าน ละออกมาอีกไม่ไหวละ เพระานี่ก็

เย็นมากแล้ว สุดท้ายจึงไปที่วัดราชา ก่อนที่จะไปวัดเบญ

เก็บตัวฝึกวิชา


ข้อดี ของการมาก่อนที่งานจะเร่ิม และก่อนที่คนอื่นจะมา

ก็คือ การที่เราได้มีโอกาส พิจารณาสิ่งรอบข้าง ได้ละเอียด

ได้ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น ได้มีโอกาส เลือก ดอกไม้ที่มีความงดงาม

และละเอียด ให้ถูกใจตัวเราเอง


เหมือนที่เค้าบอกว่า"ทำบุญด้วยความปราณีต"

ซึ่งก่อนหน้านี้ แย้งในใจมาตลอดว่า ทำบุญทำไมต้องปราณีต

เน้นที่ปริมาณ และความจำเป็น ก็น่าจะเพียงพอแล้ว

แต่พอลองทำด้วยควมปราณีตแล้ว ก็จะพบว่า

อ้อ ที่แท้ ถ้าเราทำด้วยความปราณีต หัวใจของเราก็จะเต็มไป

ด้วยสงบ สมาธิ และสามารถมองอะไรได้ลึกซึ้ง ขึ้นไปอีกนี่เอง


เก็บตัวฝึกวิชา



เหมือนหน้าคนเรา ถ้าไม่ละเอียด ไม่ปราณีต สักแต่มีหู มีตา

มีจมูก มีปาก เหมือนมีแค่หน้ามาตั้งบนคอ

มันก็คงไม่งดงาม เจริญหู เจริญตา


ถ้าเราทำอะไรด้วยความปราณีต สิ่งที่เราจะได้รับ ก็คือ

จิตใจเราก็จะละเอียดอ่อนตาม โดยที่เราไม่รู้ตัว

ลองดูครับ ลอง "ทำด้วยใจ"

แล้วดูว่าผลลัพท์จะเป็นยังไง

มีความสุขกันทุกคนในวันพระแบบนี้นะครับ

^^

เก็บตัวฝึกวิชา




เก็บตัวฝึกวิชา


สรรพสัตว์ล้วนเกิดมาพร้อมด้วยสัญชาตญาณแห่งการแย่งชิง

แต่สิ่งที่จะทำให้เรานั้นพ้นจากวัฏฏะนี้ ก็มีเพียงธรรมะ

ธรรมแห่งองค์พระพุทธสัมมาสัมพุทธเจ้า

ที่จะทำให้เราหลุดพ้นอย่างแท้จริง


     Share

<< สัปดาห์แห่ง ทุกขเวทนา ตอนที่ 2ครัว ศอฉ. >>

Posted on Tue 23 Jul 2013 17:09
เพิ่งย้อนกับไปอ่านไดฯ หน้าก่อนๆ
อัพเดท อาการ คุณแม่พี่แชมป์ให้ฟังอีกนะครับ
ไม่ค่อยได้เห็นพี่แชมป์เสียน้ำตา อ่านตามแล้วรู้สึกเศร้าจัง
^^   
Wed 24 Jul 2013 19:34 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh