รู้แล้วทำไมไม่มีแฟน
30 คำถาม เพื่อดูว่าเราเข้าใจคนที่เรารักมากน้อยแค่ไหน
การต่อสู้กับตนเอง
ตำถามซึ่งไร้คนตอบ
กิน - ดูหนัง - งานแต่งงาน
เรื่องของ Peter
เฉลยเรื่องราวเกี่ยวกับความรัก
เรื่องราวเกี่ยวกับความรัก
ออกแรงแล้วก็กิน
I love you more
บมสัมภาษณ์ไปทำบุญราชลี ตอนจบ
บมสัมภาษณ์ไปทำบุญราชลี ตอนพักครึ่ง
บมสัมภาษณ์ไปทำบุญราชลี
ทำบุณชราชลีเด้อ
น้องสาวเพื่อน
คำเฉลยหลากหลายเรื่องราว
หลากหลายเรื่องราว
ไม่มีอะไร
รายงานหลังความตายของมารดา
บันทึกของการจากลา
กลับมาอีกครั้ง
แด่ผู้หญิงที่รักมากที่สุด
R.I.P My friend
ครัว ศอฉ.
เก็บตัวฝึกวิชา
สัปดาห์แห่ง ทุกขเวทนา ตอนที่ 2
สัปดาห์แห่ง ทุกขเวทนา
กิ้งก่า
อิมพีเรียล
My love
อ้อด แอ๊ด
SIGN Artist ver.
SIGN
เสร็จสิ้นแล้วกับภารกิจแบบผีผี
คิดจะพัก คิดถึงคิทแคท
วันกลับมาจากวัด
วันก่อนไปวัด
ไปก่อนตาย ไม่เสียดายชาติเกิด ตอน Frozen Waterfall in Minnesota
มะ มา ละ
OiLy
Mody
คุณตูน
คุณต้อม






 


สวัสดีครับ

ผมกันอีกเช่นเคย ต้องเขียนซะบ้าง ขืนดองไว้นานจะยาวไป

หลังจากกลับมาแล้ว มีเรื่องราวเกิดขึ้นมากมาย

จนไม่รู้ว่าจะเรียบเรียงยังไง ก็ค่อยๆไปทีละเรื่องก็แล้วกัน


เอาเรื่องตอนไปงานศพ แม่ ที่เชียงใหม่ก่อนก็แล้วกันนะครับ


............................


30กรกฎาคม2556

. . . . เชียงใหม่. . . .


กำหนดการเดินทาง

คือ

บ่ายสองโมงครึ่งวันอังคาร


พอวันจะเดินทางงานเข้าเยอะมาก จนเกือบจะตกเครื่อง

นี่ดีว่า มีอันต้องล่มไปหนึ่งนัด ไม่งั้น คาดว่ามีอันต้องปวดหัว

หนักกว่าเดิม


ไปถึง


ก็ได้พี่สาว มารอรับ เพราะต้องไปที่วัดเลย


ที่วัดก็พบพี่สาว และหลานๆ เกือบทุกคน เพราะส่วนมาก

จะลางานมา คนมีกิจการ ก็ปิดชั่วคราว เพราะคืนนี้เป็นคืน

สุดท้าย


บันทึกของการจากลา


บรรยากาศก็"เหมือนจะ" ปกติ เพียงแต่สิ่งที่

ยังคงหลงเหลือ ให้เราได้มองเห็นบ้าง ก็คือ คราบน้ำตา

และ ตาแดงๆ ของหลายๆ คน


ซึ่ง เมื่อได้เห็นรูปแม่ ที่หน้าศพ ก็อดไม่ได้ ที่จะน้ำตาซึม

แต่ก็ไม่ปล่อยให้มันไหลออกมา เพราะไม่งั้น คาดว่าคนอื่น

คงจะบ่อน้ำตาแตกตามเป็นแถว


. . . ทุกอย่างก็ดำเนินไป ตามครรลอง . . .


พอตะวันเริ่มตกดินญาติสนิทก็

ทยอยเดินทางมา รวมถึงกลุ่มเพื่อนสนิทบางคน ที่เราไม่ได้บอก

แต่รับรู้ข่าวสาร จาก โซเชียลเน็ตเวิร์ค ก็เดินทางมาแสดงความ

เสียใจกัน


. . . ในจุดนี้. . .


ในช่วงเวลาที่เราต้องพบกับความยากลำบาก


ไม่ว่าจะทางกาย รึทางใจ ก็ตาม

บางครั้งจะทำให้ เรารู้เลยว่า

ใคร ให้ความสำคัญกับเรา ใคร ที่แม้นจะไม่ได้พบไม่ได้เจอ

แทบจะไม่ได้พูดคุยกัน แต่ยังคงถือว่าเรานั้นมีความสำคัญ

กับเค้า


ซึ่งเพื่อนที่มาสี่ห้าคนนั้น บางคนพอผมโพสต์ปุ้บ โทรมาปั้บ

ถามว่า เป็นยังไงบ้าง อะไรยังไง ไม่ต้องมีพิธีรีตองมากมาย

แต่"ทำ" ทุกอย่างที่พูดเอาไว้


ซึ่งหลายคน ที่มารู้ทีหลัง ก็ต่อว่าผม ว่าทำไมไม่บอก

จะได้มาร่วมงาน ซึ่งตรงนี้ ผมก็มีความคิดว่า ไม่อยากให้เป็น

ภาระของใครๆ ผมชอบที่จะมอบสิ่งที่ดีดี ให้กับคนอื่นๆ

มากกว่า ที่จะต้องให้คนอื่นมาร่วมเสพ ความทุกข์ ความเศร้า

หมอง


อีกทั้ง

บางทีเราก็ไม่รู้หรอกว่า บางคน เค้าจะสะดวกรึไม่สะดวก

บางคน ไม่สะดวก แต่จะต้องแสดงออกว่า อยากจะมานะ

แต่นู่น แต่นี่ แต่นั่น บลาๆ ซึ่งพอเป็นแบบนี้ ก็รู้สึกว่า

เรารู้สึกไม่ดีละ เหมือนเราเอาความลำบากไปให้คนอื่นเค้า

เป็นบาป เป็นกรรม โว้ะ พอๆ เงียบๆน่ะดีสุด

เดี๋ยว บอกคนนั้นคนนี้ กลายเป็นงานรวมดาวแฟนเก่า

มาตบตีกันในงาน วุ่นวาย เฮ้ย !!ไม่ใช่ละ55


คือเราต้องยอมรับความเป็นจริง ข้อนึงในสังคมของเราว่า

มันมีสิ่งที่เรียกว่า"มารยาททางสังคม"หรือ ไม่ก็

เป็นลักษณะที่ว่า เรากับเค้ามีอะไรร่วมกันบางอย่าง ซึ่งพอ

ถึงจังหวะนี้ คนเหล่านี้ เค้าก็ควรจะมีส่วนร่วมในช่วงเวลานี้

ของชีวิตเรา ซึ่งจริงๆ เค้าไม่ได้อยากมี แต่ติดที่ว่า เดี๋ยวจะ

กระทบ ความสัมพันธ์ในส่วนนั้น อะไรทำนองนั้น


ซึ่งผมจะเบื่อ และไม่ชอบมาก เวลาที่เป็นช่วงเวลาสำคัญจริงๆ

ของชีวิตเรา ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข รึ ความทุกข์

ก็ตาม


คนที่ผมอยากจะให้เค้ามีส่วนร่วมก็คือ คนที่เค้าอยากจะมีส่วน

ร่วมจริงๆ ไม่ใช่ มา เพราะเป็นไปตามกลไล อะไรบางอย่าง


คนบางคน เค้าก็อาจจะไม่ได้ทุกข์ใจ รึ สุขใจ ไปกับเรามากมาย

แต่ เค้าก็แค่อยากจะมา แสดงตัวให้เรานั้นรู้ว่า เค้ายังยืนอยู่

ข้างๆ เราเสมอ


ซึ่งสำหรับตัวผม แค่นั้น ก็เพียงพอแล้ว

เพราะนั่น คือ สิ่งที่เรียกว่า "ความจริงใจ" ที่มีให้กัน

ไม่ใช่ มาพูดนู่นนี่นั่น ซะมากมาย แต่ไม่ทำอะไรซักอย่าง

แล้วก็มาแก้ตัวทีหลัง มาพูดให้ฟังดูมีทิศทางที่ดี มาอ้างนู่น

อ้างนี่ คนเราทุกคนถ้าจะอ้าง นอนอยู่เฉยๆ มันก็หาข้ออ้างให้

ยุ่งได้ ไม่เชื่อลองถามตัวเองดู ว่าจริงรึเปล่า 55


. . . ซึ่งสิ่งนี้. . .


ในสังคมเรา มีเยอะมาก ซึ่งกับตัวผมเอง ที่พอมีประสบการณ์

ทางธุรกิจ อยู่บ้าง ก็จะบอกว่า ถ้าเป็นคนที่เขี้ยวๆ ที่คร่ำ

หวอดในวงการการเมือง รึ วงการการค้า ธุรกิจมานาน เค้าก็

จะรู้ว่า คนที่ทำแบบนี้ "คบไม่ได้" เพราะดีแต่พูด พูดยก

แต่ข้อดี แต่ข้อเสีย มีเจตนาปกปิด เอาไว้

ถือว่า ไม่มีความจริงใจ ต่อกัน เหมือนที่เค้าพูดว่า

"ปากหวานก้นเปรี้ยว"


มันต่างกันนะ

ระหว่าง

"คนที่มองโลกในแง่ดี"

กับ

"คนที่พูดแต่เรื่องที่ดีดี แต่ปิดเรื่องที่ไม่ดีเอาไว้"


มันเป็นเส้นบางๆ ที่แบ่งออกโดยคำว่า


"เจตนา"


มาถึงตรงนี้บางคน อาจจะบอกว่า ผมเว่อ ผมคิดมากไปรึเปล่า

อันนี้ ก็ถือว่า เป็นประสบการณ์ส่วนตัว


ทั้งที่พบเจอกับตัวเอง

และ ได้เห็น ได้ยิน ได้ฟัง จากคนที่อยู่สูงกว่าเรา


เพราะฉนั้น ต้องลองไปสังเกตกันเอาเองนะครับ

^^



บรรยกาศ ก็ดำเนินไป ท่ามกลาง สายฝน ที่โปรยปรายลงมา

พอสมควร พระที่มาในวันนี้ ก็ได้พระอาจารย์ของเรา

พร้อมทีมงาน เมตตา ช่วยสวดให้ ซึ่งในวันเผา ท่านก็มาร่วม

เป็นแขกในงาน


พวกเพื่อนๆ ก็อยู่กันจนจบงาน จบงานแล้วยังไม่กลับอีกต่างหาก

สุดท้าย เก็บของในงานเสร็จ พวกเพื่อนก็ชวนไปกินข้าว

เราก็บอก ไม่กินเหล้า ...เพื่อนก็บอก...หมูจุ่ม...บอกไม่มีรถ

...เพื่อนก็บอกเดี๋ยวไปส่ง... เกรงใจ...ไม่เป็นไร...

ไม่ได้ส่งทุกวัน!!


โอเค จบ


บันทึกของการจากลา


ส่วนตัวผม ก็แทบจะไม่กิน เพราะไม่ค่อยอยากกินอะไร

นั่งคุยกันไป เรื่อยเปื่อย จนเที่ยงคืน ก็แยกย้ายกันไป

เพื่อนที่ไปส่งกับแฟนเค้า บอกว่า ให้เราช่วยชี้ร้านเพือ่นอีกคน

ที่เพ่ิงเปิดขายของให้ดูหน่อยว่าอยู่ตรงไหน เพราะเห็นว่า

อยู่ใกล้ๆ แถวนั้น ก็พาไปดู ไปถึงเพือ่นอยู่ร้าน ก็เลยนั่งคุย

กันยาวถึงตีสอง ง่วงมาก ก็แยกย้ายกันกลับไป


กว่าจะทำนู่น ทำนี่เสร็จ ตีสาม พอจะนอน นอนไม่หลับอีก

ขนหัวลุก ใจเต้นไม่เป้นจังหวะ


ซึ่งปกติ เวลานอนในห้องที่บ้านจะหลับสนิทมาก

เพราะมันบ้านเรานี่ แต่รอบนี้แปลก นอนไม่หลับ

ครั้งล่าสุดที่ได้มานอน ก็นู่น ธันวา เมื่อสองปีก่อน เพราะปกติ

เวลากลับมา นอนแต่โรงแรม ตลอด


ซึ่ง ในใจก็ไม่ได้กลัวด้วย เพระาแม่เรา จะกลัวทำไม แต่เพื่อ

ความแน่นอน ลองเชค ตัวเองดิ้ ว่าที่เป็นแบบนี้ เพราะกลัวรึ

เปล่า


วิธีการ

ก็คือ การมองไป มองตา รอบๆ ตัว ในขณะที่ปิดไฟ

ถ้ากลัวจะมองแป้บเดียว และพยายามไม่มองไปที่กระจก ฮ่าๆ


. . . แต่นี่ปกติ. . .


ในใจตอนนั้น คิดเรื่องเดียว ก็คือ เรื่องของสิ่งศักดิ์สิทธิ์

เครื่องรางของขลัง ที่อยู่หัวเตียง


ซึ่ง ตอนหลังก็ได้สอบถามไปทางหลวงพี่ ท่านก็ตอบไปทิศทาง

เดียวกัน ว่ามีสองอย่าง ไม่หนึ่งของขลัง ก็ สิ่งศักดิ์สิทธิ์มาคุ้ม

ครอง มีบางสิ่งมาปกปักรักษาตัวเรา


ใครนอนแล้ว เกิดอาการขนหัวลุกที่กลางกหม่อม เหมือนมีอะไร

มาดูดๆ ก็ลองตั้งข้อสังเกต ในประเด็นนี้เอาไว้นะครับ

เพราะถ้าเป็นผีสาง ที่น่ากลัว ขนจะลุกที่แถวสันหลัง

เฮ้ย!!นี่มันรายการคนอวดผี รึเปล่าฟระ !!



บันทึกของการจากลา

เตียงที่คุ้นเคย แต่รอบนี้กลับไม่คุ้นเคย!!


วันพุธ

วันเผา


ตามกำหนดต้องตื่น ตั้งแต่ 7โมง

เนื่องจากนอนหลับๆ ตื่นๆ ก็รออยู่ เอ้ เมื่อไหร่จะมาเคาะ

เรียก จนโทรศัพท์ ดัง พี่สาวโทรมา ถามว่า อยู่ไหนแล้ว

ก็เลยบอกว่า อยู่บนเตียงอยู่เลย อยู่ไหนกันน่ะ

เค้าก็ หา !!อ่าว!ทำไมอยู่บนเตียงอยู่ นี่แปดโมงกว่าแล้ว !!


ลุกพรึ้บ ดูนาฬิกา เฮ้ย !!แปดโมงกว่า!!แล้วทำไมเค้าไม่เคาะ

เอ้า คนอื่นออกไปหมดแล้ว เอ้า ประหลาดแท้ แล้วไม่เรียกเรา

ลืมรึไงฟระ-*-


รีบอาบน้ำ เก็บของ แบบรีบสุดๆ พี่อีกคนก็มารับไป



วันนี้คนเยอะ พอสมควร ญาติ เพื่อนสนิท ของแม่ มาจาก

ตจว.กันหลายจังหวัด รถตู้จากหลายที่มาร่วมงานกัน


เพื่อนสนิทของพ่อกับแม่ ซึ่งเป็นอาแป้ะผู้ร่ำรวย คนนึง

ที่ในกลุ่มเพื่อนสนิท เหลือเค้าเพียงคนเดียว ร้องไห้ ตาแดง

แบบไม่อายใคร


ผู้ใหญ่ที่สนิทกัน ที่รู้เรื่องแบบไม่ตั้งใจ ก็บินมาร่วมงาน

แบบไม่ต้องวุ่นวายกับเค้า เค้าจัดการเองหมด

แค่บอกก่อนหน้านี้ว่า เจอกันวันเผา ทั้งที่เราบอกแล้วว่า

ไม่ต้องมาหรอก วุ่นวายเปล่าๆ เค้าก็บอกว่า ถ้าตายทุนวัน

จะไม่มา แต่ถ้าครั้งเดียวในชีวิต พี่ต้องไป !!จบ

หมดข้อโต้เถียง


ซึ่ง

คนที่บวช ในงานนี้ เป็นหลานตัวเล็ก คนที่อยู่บ้านเดียวกับแม่

ที่ปกติ เหมือนจะไม่่ค่อยลงรอยกัน แต่พอแม่เสียกลับขอบวช

เล่นเอา ผิดคาด กันไปเลยทีเดียว


บันทึกของการจากลา

หลวงเณร พักผ่อนด้วยการเล่นเกมส์


ซึ่ง

ที่ผมไม่บวช เพราะไม่สงบพอ ไม่ว่าสาเหตุจะมาจากเรื่องอะไร

บ้าง ก็คาดว่า ไม่ต้องบรรยายให้มากมาย จบลงที่ตรง

ไม่สงบพอ ก็เท่านั้น


ซึ่งคนในวันนี้ ก็เยอะกว่าที่คาดเอาไว้มากพอสมควร

เต็มจนล้น ทั้งศาลา และ ลานด้านนอก


ตอนที่เค้าเปิดโลงให้ดูเป็นครั้งสุดท้าย

คิดในใจเลยว่า

"แม่สวยงามมาก แม่งดงามจริงๆ "


สิ่งที่ทำให้เรารู้สึกแบบนั้น เพราะภาพมันเหมือนกับ

คนที่มีบุญ จากไป มันดูสงบ อย่างบอกไม่ถูก


ความรู้สึก ณ ช่วงเวลาที่เราจะได้เห็นเค้าเป็นครั้งสุดท้าย

สิ่งที่พรั่งพรู ออกมาในความรู้สึก มันมีแต่ความรู้สึกดีดี

มันเหมือนตะกอน ของความคิด ความรู้สึก ที่เรามีต่อเค้า


นั่นก็หมายความว่า ตลอดมา ถึงแม้นเราความหมองหม่น

การทะเลาะกัน นูนนี่ นั่น ปะปนกันไป แต่พอมาถึง ตรงจุดนี้

ก็ได้รับการพิสูจน์ แล้วว่า ความสัมพันธ์ของเรา มันเหมือนกับ

อัญมณีที่มีค่า ที่ไม่อาจหา สิ่งใดมาเปรียบเปรย ได้


มันบริสุทธิ์ และ งดงาม

มันตื้นตันใจจริงๆ


เรามองใบหน้าของเค้า ที่ถึงแม้นจะปราศจากความรู้สึกใดๆ

รึ แม้นแต่ลมหายใจ ก็ไม่มีอีกแล้ว


แต่เรากลับรู้สึกว่า แม่ช่างงดงาม เป็นสิ่งมีชีวิตที่งดงามจริงๆ

เป็นสิ่งมีชีวิต ที่มีหัวใจที่บริสุทธิ์ อย่างแท้จริง

ความเสียสละอันยิ่งใหญ่

ความลำบาก ที่ต้องเลี้ยงดู ลูกทั้ง 8คน ที่กว่าจะเติบใหญ่

ขึ้นมาได้ แม่คงจะลำบากมาก แต่แม่ก็ผ่านมาได้


แม่ยิ่งใหญ่ในใจของพวกเราจริงๆ


...หลับให้สบายเถอะครับ แม่ ...


....................................


เสร็จจากงานศพ

ทุกคนก็แยกย้าย กันอย่างรวดเร็ว ดูจากสภาพแล้ว

ก็เข้าใจได้ทันทีว่า ทุกคนเหนื่อยล้า ทั้งกาย และใจกันเต็มที

รู้เลยว่า สติ และ อารมณ์ของทุกคน ที่ถึงแม้นภายนอก

จะดูเรียบร้อยดี แต่ภายใน คงจะวุ่นวายมาก


ส่วนตัวผม พอเสร็จงาน ก็มีรถตู้มารับไปคุยงานต่อ

ก่อนจะไปกินข้าว ปรึกษากันเรื่องงาน แล้วก็บินกลับทันที

ในตอนค่ำๆ เลย


บันทึกของการจากลา

บันทึกของการจากลา

บันทึกของการจากลา




ณ ช่วงเวลานี้ ของผม ผมคิดทางเลือกไว้ในใจ สองทางเลือก

คือ

หนึ่ง รีบไปรีบกลับ ถ้าต้องทำอะไร อย่าปล่อยให้สิ่งที่ต้องทำ

จมไปกับความรู้สึก


หรือ

สอง

อยู่ยาว ซักพัก เพื่อ ทำความเข้าใจ กับความรู้สึก กับสิ่งที่เกิด

เสพ และอยู่กับมัน แต่ชีวิต ต้องสงบมาก จึงจะทำได้


แต่ในเมื่อสภาวะปัจจุบัน ของเรามันเอื้อในข้อแรก ก็ต้องทำ

แบบนั้น ก็คือ กลับเลย แล้วรีบปฏิบัติงานให้ลุล่วง

เพื่อรีบหาเวลาที่สงบ เพื่อจะได้ทำความเข้าใจ และเรียบเรียง

ความรู้สึกที่เกิดขึ้นทั้งหมด

บันทึกของการจากลา



ซึ่งพอกลับมา แล้ว ก็ไม่มีเวลาให้ พัก รึ แม้นแต่จะคิดอะไร

เพราะสิ่งที่ต้องทำ มันช่างมากมาย ที่ต้องทั้งใช้ความคิด

ที่ซับซ้อน และ หลากหลาย สองมือก็ต้องทำ หนึ่งสมองก็

ต้องคิด เลยไม่มีเวลา ให้จิตตก ไปโดดยปริยาย


บันทึกของการจากลา

บันทึกของการจากลา

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา( 3 .. ) เป็นวันคล้ายวันเกิดแม่

เมื่อวาน ก็เลยไปทำบุญ ให้แม่ซะหน่อย

^^





     Share

<< กลับมาอีกครั้งรายงานหลังความตายของมารดา >>

Posted on Mon 5 Aug 2013 14:05
www.lbao6.ec41.pw
www.g9dxq.vk27.pw   
Wed 30 Oct 2013 2:50 [5]
 

www.j3g2d.bm59.pw
www.tyo3b.wt42.pw   
Mon 21 Oct 2013 9:02 [4]
 

เสียใจด้วยน่ะครับพี่แชมป์
ผมอ่านdiaryพี่แล้วรู้สึกว่าได้เรียนรู้หลายๆอย่างเพิ่มขึ้นมากเลย ยังไงก็ข้อให้กำลังใจให้พี่ทั้งในการทำงาน การใช้ชีวิต แล้วก็การเขียนdiaryน่ะครับ สู้ๆครับ พี่เป็นidolของผมเลย
Beer   
Mon 5 Aug 2013 22:03 [3]
 

เค้า OiLy ไงหละตัว อิอิ
Aair   
Mon 5 Aug 2013 20:23 [2]

เสียใจด้วยนะคุณแชมป์ เราเองก็เพิ่งสูญเสียคุณอาและคุณยายในเวลาใกล้ๆกัน ตอนนั้นสภาพจิตใจแย่มาก แล้วก็ทำให้เราคิดได้ว่าความตายอยู่ไม่ไกลเลยจริง อยากเป็นกำลังใจให้คุณแชมป์เข้มแข็ง ทุกวันนี้สิ่งที่เราทำได้ ตอนสวดมนต์เราก็ตั้งจิตอธิฐานให้พวกเค้ามีความสุข ณ ที่ใดก็ตามที่เรามองไม่เห็น แต่เราก็เชื่อว่าพวกเค้าจะสามารถรับรู้ได้ ปล.ทั้งคุณอาและคุณยายเราเสียใกล้ๆวันเกิดเหมือนกัน สู้ๆนะแชมป์
Aair   
Mon 5 Aug 2013 16:35 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh